ประตูตะกั่วสำหรับทางการแพทย์, ประตูตะกั่วกันรังสีเอกซ์

ประตูตะกั่วกันรังสีเป็นอุปกรณ์ป้องกันพิเศษที่ออกแบบมาเพื่อกั้นรังสีไอออไนซ์ เช่น รังสีเอกซ์และรังสีแกมมา โดยใช้หลักๆ ในแผนกรังสีวิทยาของโรงพยาบาล ห้อง CT ห้องผ่าตัด และอุตสาหกรรมนิวเคลียร์ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อป้องกันบุคลากรจากการได้รับรังสี.
หลักการพื้นฐาน
หน้าที่ป้องกันของประตูตะกั่วขึ้นอยู่กับคุณสมบัติพิเศษของตะกั่วเป็นหลัก: จำนวนอะตอมที่สูง (82) และความหนาแน่นที่สูง (ประมาณ 11.34 กรัม/ซม.³) ทำให้สามารถดูดซับและลดทอนพลังงานรังสีได้อย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งทำให้รังสีค่อยๆ กระจายตัวออกไปเมื่อผ่านแผ่นตะกั่ว จึงป้องกันไม่ให้รังสีทะลุผ่านได้.
ตัวประตูมักใช้โครงสร้างแบบผสมผสานระหว่าง “แผ่นตะกั่ว + วัสดุฐานด้านนอก” ความหนาของแผ่นตะกั่วกำหนดระดับการป้องกันโดยตรง (ความหนาทั่วไปอยู่ระหว่าง 1-20 มม. โดยความหนา 2-5 มม. เป็นที่นิยมใช้ในห้อง CT ทางการแพทย์) ส่วนวัสดุชั้นนอก (เช่น สแตนเลสหรือแผ่นเหล็ก) ช่วยเพิ่มความทนทานและความเข้ากันได้ในการติดตั้ง ‌ ในเวลาเดียวกัน แถบซีลยางผสมตะกั่วจะถูกติดตั้งระหว่างกรอบประตูและแผงประตู เพื่อรับประกันการปิดสนิทและป้องกันการรั่วไหลของรังสี‌

ประเภทและโครงสร้างหลัก
‌ตามวิธีการเปิด‌: รวมถึงประตูแบบเปิดด้วยมือและประตูอัตโนมัติ (ประตูอัตโนมัติมีมอเตอร์ รีโมตคอนโทรล และอุปกรณ์อื่น ๆ ที่สนับสนุนการทำงานแบบไร้สาย)‌
‌ตามขนาดการเปิด‌: ประตูใบเดียว (ความกว้าง ≤ 1200 มม.), ประตูสองใบ (ความกว้าง 1200–1400 มม.) และประตูคู่ (ความกว้าง ≥ 1400 มม.).
อนุพันธ์ที่มีฟังก์ชันเฉพาะ:
ตัวอย่างได้แก่ ประตูตะกั่วกันรังสีแบบปิดสนิท ซึ่งมีการติดตั้งระบบปิดสนิทที่เหนือกว่าประตูตะกั่วมาตรฐาน ประตูประเภทนี้เหมาะสำหรับสถานการณ์ที่ต้องการทั้งการป้องกันรังสีและการควบคุมความสะอาดของอากาศ (เช่น ห้องผ่าตัดในโรงพยาบาล)‌
6
กรอบประตูมักใช้แผ่นเหล็กชุบสังกะสีหรือเสาเหล็ก โดยภายในถูกเติมด้วยวัสดุกันไฟ (เช่น แผ่นแกนกระดาษรังผึ้ง) การตกแต่งพื้นผิวมีทั้งการเคลือบผงไฟฟ้าสถิตความดันสูง เหล็กสแตนเลส หรือลามิเนต PVC‌